เหนื่อย

posted on 10 Sep 2014 11:47 by cuteeggii
สวัสดีค่ะ ทุกคน หลายปีมานี้ ไข่น้อยไม่ค่อยมีความสุขเลย ไข่น้อยอยากจะหาที่พักทางจิตใจทางสมองบ้าง
วันนี้ขอไข่น้อยระบายความในใจเอาไว้ที่นี่หน่อยนะคะ
 
 
ไข่น้อยห่างหายไปจากวงการเอ็กทีนอย่างไร้ร่องรอยตั้งแต่ช่วยมหาลัยปี 3 เนื่องจากเรียนหนักและทำรายงานหนักมาก ไข่น้อยเป็นคนไม่เก่งจึงต้องพยายามมากกว่าคนอื่นคะ เวลามันน้อยลง ที่บ้านไข่น้อยมีสมาชิกทั้งหมด 6 คน ช่วงปีสามปีสี่จนจบ ไข่น้อยเป็นคนเดียวที่ได้อยู่กับที่บ้านมากที่สุด แม่ของไข่น้อยป่วยเป็นซึมเศร้าช่วงปีสี่ ที่บ้านไม่มีแม่บ้าน แม่ของไข่น้อย อยู่กับบ้านทำทุกอย่างขาดสังคมจนแกป่วย เหงา จนแทบจะอธิบายภาพไม่ออก ทุกๆวันไข่น้อยจะรีบกลับบ้านมาหาแม่โดยไม่ทำกิจกรรมอะไรใดๆนอกบ้านเลยทั้งสิ้น  คุณแม่ก็ดีขึ้นค่ะ และได้แม่บ้านใหม่มาพอดี ช่วงนั้น พี่ชายคนโตแต่งงานออกไปแล้ว ไปตั้งตัวอยู่ที่อยุธยา (เวลาอาจไม่เป๊ะเเต่ลำดับแบบนี้ค่ะ) พี่สาวคนรองก็ไปทำงานและเปิด 108shop อยู่ที่นั่นกับพี่ชายทุกอย่างเป็นไปด้วยดีประมาณ 1 ปี ตอนนั้นคุณแม่ดีขึ้นไข่น้อยก็ไปช่วยพี่สาว ส่วนน้องชายก็อยู่กับคุณแม่ที่บ้านเดิม คุณพ่อทำงานที่อยุธยาจะไป-กลับบ้านเดิมค่ะ จนกระทั่ง ปี 54 น้ำท่วมก็พัดพาเอาสังคมและชุมชนหายไปหมด พวกเราทุกคนก็ระเห็ดกลับมาอยู่ที่บ้านเดิมทั้งหมด พี่ชายย้ายไปอยู่ที่พระประแดง พี่สาวหางานใหม่ น้องชายเรียนยังไม่จบมหาหลัย ส่วนไข่น้อยก็กลับมาดูแลบ้านและคุณแม่อีกครั้งเมื่อแม่บ้านออกไปอีกด้วยโรคมะเร็งในต่อมน้ำเหลือง 
 
ปี 55 คุณพ่อก็เกษียณ ตั้งใจปลูกบ้านเพื่อเป็นของขวัญให้ตัวเอง คุณพ่อสร้างบ้านชั้นเดียวหลังใหญ่ เงินของคุณพ่อ บ้านของคุณพ่อ คุณพ่อคุมเองทั้งหมดเพราะเป็นผู้รับเหมาก่อสร้างเก่า สร้างด้วยความภาคภูมิใจ คุณพ่ออายุ 62 คุณแม่ 57 เห็นตรงกันว่าสร้างบ้านชั้นเดียวเพื่อจะได้สะดวกเวลาแก่เฒ่าค่ะ 
 
มาถึงจุดนี้ทุกอย่างดูไปได้สวย แต่เงินหมุนเวียนขาดทันทีแต่ไม่เป็นหนี้นะคะ เพราะใช้เงินเก็บสร้างแทบจะ 80% มาถึงตอนนี้ ช่วงเวลาทั้งหมดที่ผ่านมา ไข่น้อยดูแลบ้าน พ่อ แม่ พี่ น้อง เป็นคนกลางของบ้าน ธุรกรรมของบ้าน ทุกอย่างคะ ไข่น้อยรับงานออกแบบบ้าง ทำเสื้อขายบ้างซึ่งลงทุนไปพอสมควรเลย แต่รายได้น้อยมาก เพราะไม่ได้ทุ่มเวลาเต็มที่ส่วนใหญ่ไข่น้อยดูแลบ้านมากกว่า เวลาที่เหลือถึงจะได้ทำของตัวเอง ..........(การดูแลบ้านคือ ตื่นตีห้าครึ่งบ้าง หกโมงบ้างมาเตรียมกับข้าว โชคดีว่าช่วงนี้พี่สาวมาช่วยทำบ้างแล้วค่ะ ดูแลเรื่องผ้าผ่อนของทุกคน ทำความสะอาด ฯลฯ และไข่น้อยนอนดึกด้วยค่ะ )
 
หลายๆอย่างไข่น้อยรู้สึกจมปลัก รู้สึกเหนื่อยใจ เบื่อ และท้อ มากจริงๆค่ะ กังวลไปหมด
แฟนของไข่น้อยคอยให้กำลังใจ แต่ไข่น้อยก็ยังมีเรื่องหนักใจเกี่ยวกับแฟนด้วย แฟนของไข่น้อยเป็นคนดีมากๆ บ้านของเค้ามีกิจการของตัวเอง แต่มันไม่ดีเลยค่ะ ถึงขั้นแย่ เพราะเงินทุนจดทะเบียนเป็นหลักสิบล้าน แต่คนดำเนินงานน้อยมาก แค่ 4 คนเจ้าของ แม่ แฟน ลูกน้อง  2 คน แม่เป็นเจ้าของ พ่อเสียไปแล้ว 
แม่แฟนของไข่น้อย เขาป่วยค่ะซึมเศร้าประเภทเหวี่ยงสองบุคลิก วันนึงด่าลูกน้องเป็นชม.ๆ 4 ชม.3 ชม. อย่างต่ำชม. ครึ่ง ไข่น้อยไม่ได้ฟังแฟนเล่าแต่ไข่น้อยได้มีโอกาสเข้าไปค่ะ ประสบผ่านกับตัวเองทั้งที่รง. ทั้งผ่านทางโทรสับ(ได้ยินมาอีกทอดตอนกำลังด่า) 
 
แฟน เจอแบบนี้ทุกวันจนความมั่นใจเขาน้อยมาก ไม่เป็นตัวของตัวเอง ไม่กล้าลุย ไม่กล้าทำ ต้องผ่านคุณแม่หมด
คุณแม่เป็นบัญชีที่จบปริญญา คนสมัยก่อนที่จบปริญญา เก่งมากๆค่ะแต่อีโก้สูงตามไปด้วยประกอบกับป่วย......จบกัน บัญชีไม่มีค่าเสื่อม เข้างานสิบเอ็ดโมงเลิกห้าทุ่ม ทำงานห้าวัน.....ด่าหนักทุกวันค่ะ ใครจะอยู่ไหว
 
ก่อนหน้านี้ เคยคุยกันเรื่องแต่งงานถึงขั้นเตรียมออกแบบและจ้างช่างมาโมบ้านมาทำเป็นเรือนหอ คุณแม่แฟนเป็นคนพูดเองเราก็วางแผน สุดท้ายงานนี้ เงียบ......แม่เราก็ถามเราตกลงยังไง เห็นเราเป็นตัวอะไรจะมาก็มาจะไปก็ไป ไข่น้อยพูดไม่ออกเลย.....ดังนั้นกำหนดการทุกอย่างวางแผนชีวิต หายเข้ากลับเมฆไป เงินที่ไข่น้อยช่วยเก็บให้แฟนถูกนำไปหมุนอยู่ในโรงงาน มีประโยชน์ก็ดีใจค่ะ แต่ไม่รู้ว่าเค้าเคยคิดบ้างไหมว่าเป็นเงินสร้างตัว (แต่ก็เข้าใจว่าไม่สุดคงไม่ทำค่ะ ความคิดตีกันในหัว) ไข่น้อยพะอืดพะอม พูดไม่ถูก รู้สึกเหนื่อย 28 เราจะแต่งงาน คราวนี้ 34 จะได้แต่ไหมก็ไม่รู้ เลยบอกแฟนไว้ว่า ถ้าถึงตอนนั้นเราจะไม่แต่งขออยู่แบบนี้นะ 
 
 
ไข่น้อยรู้สึกแย่ ยิ่งไปเจอเพื่อนๆที่เค้าก้าวหน้าก็ยิ่งรู้สึกแย่เข้าไปใหญ่
คุณแม่ก็มักจะเอาไปเปรียบเทียบกับคนอื่นๆ บางครั้งเค้าอยากรู้เรื่องแฟนของไข่น้อย ก็จะเล่าให้ฟัง
พอเล่าไปก็แย่กว่าเดิมอีก บอกไข่น้อยว่าเห็นแฟนดีกว่า.....ไข่น้อยพยายามทำหน้าที่ในบ้านแล้วทำไมเป็นแบบนี้ไปได้......
 
 
ไข่น้อยเหนื่อยจังเลยค่ะ 
จมปลัก ย่ำอยู่กับที่ จะเดินก็ไม่ได้ จะถอยก็ไม่ได้ จะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นในบ้านแล้วทิ้งไปเลยก็ทำไม่ได้
พี่ชายตอนนี้ก็ลำบากอยู่ ลูกก็ยังไม่มี น้องชายก็โดนซิ่ว เรียนช้าไปอีกปีกว่า พี่สาวก็น่าจะโอเคที่สุดแต่ก็ไม่มีแฟน ที่ทำงานสีเทา กำลังจะหาทางหนีเพื่อหางานใหม่ ขาดสภาพคล่องในบ้าน เป็นคนกลาง เหนื่อย
 
เหนื่อย 
เหนื่อยมาก
อยากไปไหนไกลๆ
 
ไข่น้อยอยากหายไปเลย
 
ไข่น้อยเหนื่อยค่ะ
 
ขอโทษที่ยาวไปหน่อย
แต่ขอบคุณที่อย่างน้อยๆก็อ่านผ่านๆนะคะ
 
 

เรื่องจริงนี่ 1

posted on 07 May 2014 14:04 by cuteeggii
 
เหมือนไข่น้อยตายไปแล้ว
มรสุมชีวิตช่วงเปลี่ยนผ่านมากมาย
ขอหนีมาอัพอะไรเบาๆสมอง
ไข่น้อยลืมไปแล้วว่าเคยมีบล็อกของตัวเอง
หลายๆคนคงจะลืมเราไปแล้วละ 5555+
ขอมาแอบซ่อนตัวในนี้นะคะ
 
จากนี้ไปจะพยายามเข้ามาสู่ชีวิตในบล็อกบ้างนะคะ
ลืมไปเลยว่าเราเคยคิดถึง T-T
ไข่น้อยจะกลับมาพร้อมกับประวัติเรื่องราวความรักในรูปแบบการ์ตูนสบายๆ มั้ง อิอิ
แล้วเจอกันนะคะ
--------------------------------
^^
ขอให้มีความสุขนะคะ
บายๆ

edit @ 12 May 2011 16:30:08 by ไข่น้อยน่ารัก...Eggii